Классика - скачать книги или читать онлайн. Страница 715

Ճանապարհորդելով պարսկահայ եւ թուրքահայ գրեթե բոլոր գավառներում՝ Րաֆֆին գրի է առել հարուստ տեղեկություններ Հայաստանի բնության, աշխարհագրական դիրքի, ժողովրդի բարքերի ու կենցաղի վերաբերյալ: Այսպիսով, 1871թ Րաֆֆին գրի առավ իր «Զահրումար» վեպը՝ պատկերելով արեւելահայ առեւտրականության բուրժուազիայի կենցաղն ու բարքերը։ Վեպում Րաֆֆին հանդես էր գալիս վաշխառուական բուրժուազիայի քննադատությամբ՝ ստեղծելով վաճառականական ագահ ու ամենակուլ խավի մնայուն, գեղարվեստական տիպեր: Հատկանշական է նաեւ Րաֆֆու «Զահրումար» վեպի հիմնական տեքստի հրատարակության հետ կապված փաստը։ Րաֆֆին այս վեպի վերջում ավելացրել է մի չափածո հատված «Կտակ» վերնագրով։ «Զահրումար»–ի տեքստը տպագրության է պատրաստում գրողի այրին՝ Աննա Րաֆֆին։ Ստացվել է այնպես, որ հրատարակիչները տպագրելուց առաջ հանում են այդ չափածո հատվածը՝ հարուցելով Աննա Րաֆֆու դժգոհությունը։ Վերջինս պահանջում է վերականգնել այն, չխախտել հեղինակային իրավունքը, սակայն արձագանք չի գտնում։ Անշուշտ, հետագայում, խորհրդային տարիներին տպագրված Րաֆֆու երկերի ժողովածուում դա վերականգնվել է։

Եղիշե Չարենցի «Դանթեական առասպել» պոեմը իր կառուցվածքով պատերազմի շարքային մասնակցի հուշագրություն-խոստովանություն է… Պատերազմի անմիջական տպավորությունների պաշարով նա գրեց «Դանթեական առասպել» պոեմը 1915-1916թթ.՝ նվիրված նահատակ ընկերների հիշատակին, որոնք զոհվել էին 1915թ.-ի դեկտեմբերի 25-ին Սուլդուզի դաշտում: Այս պոեմն ունի «Հիշողություններ պատերազմի դաշտից» ենթավերնագիրը: Պոեմի առաջին մասում նա պատմում է այն ոգեւորության մասին, որ համակել էր հայրենիքի փրկության համար կռվի գնացող կամավորներին.Նա պոեմում նկարագրում է մարդկանց ձեռքով ստեղծված գեղեցիկ աշխարհը, խաղողի այգիները, քաղաքները, տները, մյուս կողմից պատկերում է կյանքի սպանությունը, մարդու կործանումը: Տեսնելով պատերազմի անթաղ դիակները, ամայացած գյուղական խրճիթները՝ պոեմի հերոսը կանգնում է ճակատագրական հարցերի առաջ:

«Թեոդորոս Ռշտունի»՝ պատմական վեպ Ծերենցի հեղինակությամբ։ Հրատարակվել է 1881 թվականին։ Այս վեպում արտահայտված են Ծերենցի ըմբռնումները՝ կապված հայ ֆեոդալական իշխանության ներքին հակասությունների եւ պետականության անկման հետ։ Թեման վերցված է 7-րդ դարում Հայաստանում տեղի ունեցած պատմական իրադարձություններից։ Ներկայացնելով Բյուզանդիայի եւ Պարսից պատերազմների թատերաբեմ դարձած Հայաստանի ծանր վիճակը՝ Ծերենցը ժողովրդին կոչ է անում դուրս գալ ընդդեմ բռնակալների։ Ծերենցի քաղաքական երազանքը, հասարակական իդեալները խարսխվում են 18-րդ դարի եվրոպական լուսավորիչների գաղափարների վրա։ Նա երազում էր պետական այնպիսի համակարգ, որտեղ կգործեր հասարակության բոլոր դասերի «բարոյական միասնության»դաշինքը։

Краткие рассказы Л.Н. Толстого для детей младшего возраста, проиллюстрированные рисунками П.П. Гославсого. …Лев Толстой создал самые сложные, грандиозные литературные произведения мировой литературы. Не всем дано понять, постигнуть «Войну и мир», «Анну Каренину» или «Смерть Ивана Ильича», в которых он дошел до границ непостижимого, касаясь истин, тревожащих нас в конце своего земного бытия. Но и входим в жизнь мы тоже с Толстым. С его простых, простеньких рассказов о самом простом, ребенок начинает осознавать мир, в котором оказался… При подготовке издания использованы иллюстрации П.П. Гославского.

Притчей принято называть некий специфический короткий назидательный рассказ, который в иносказательной форме, заключает в себе нравственное поучение. Как жанр притча восходит к библейским временам, она стала древнейшим учебником человеческой морали и одновременно морально нравственным «решебником» общечеловеческих проблем. Книга армянских притч вобрала в себя сконцентрированную мудрость народа, которая свет специфического мировоззрения горцев пропустила сквозь призму христианства. Такова притча о «Царе, племяннике и наибе», оканчивающаяся вполне библейской моралью. Столь же поучительна притча о «Нищем и повелителе города». Однако армянские притчи не дают готовых императивов вроде буддийских притч, не покушаются они и на решение глобальных, общечеловеческих проблем. Они занимают вполне обособленную нишу в мировой литературе, будучи одновременно и басней, и сказкой, и поучительным анекдотом .

Перед вами сборник самых известных армянских сказок. Сказки утверждают доброту и справедливость, приобщают к культуре армянского народа, к его народной мудрости и вековым традициям. Народные армянские сказки – это особенный жанр фольклора, в них есть не только занимательный сюжет и харизматичные герои, но и удивительный поэтический язык.

Перед вами сборник самых известных армянских сказок. Сказки утверждают доброту и справедливость, приобщают к культуре армянского народа, к его народной мудрости и вековым традициям. Народные армянские сказки – это особенный жанр фольклора, в них есть не только занимательный сюжет и харизматичные герои, но и удивительный поэтический язык.

Перед вами сборник самых известных армянских сказок. Сказки утверждают доброту и справедливость, приобщают к культуре армянского народа, к его народной мудрости и вековым традициям. Народные армянские сказки – это особенный жанр фольклора, в них есть не только занимательный сюжет и харизматичные герои, но и удивительный поэтический язык.

Перед вами сборник самых известных армянских сказок. Сказки утверждают доброту и справедливость, приобщают к культуре армянского народа, к его народной мудрости и вековым традициям. Народные армянские сказки – это особенный жанр фольклора, в них есть не только занимательный сюжет и харизматичные герои, но и удивительный поэтический язык.

Перед вами сборник самых известных армянских сказок. Сказки утверждают доброту и справедливость, приобщают к культуре армянского народа, к его народной мудрости и вековым традициям. Народные армянские сказки – это особенный жанр фольклора, в них есть не только занимательный сюжет и харизматичные герои, но и удивительный поэтический язык.

Перед вами сборник самых известных армянских сказок. Сказки утверждают доброту и справедливость, приобщают к культуре армянского народа, к его народной мудрости и вековым традициям. Народные армянские сказки – это особенный жанр фольклора, в них есть не только занимательный сюжет и харизматичные герои, но и удивительный поэтический язык.

Перед вами сборник самых известных армянских сказок. Сказки утверждают доброту и справедливость, приобщают к культуре армянского народа, к его народной мудрости и вековым традициям. Народные армянские сказки – это особенный жанр фольклора, в них есть не только занимательный сюжет и харизматичные герои, но и удивительный поэтический язык.